ไม่ได้พูดไม่ชัก...เอ๊ย ไม่ชัดครับ ก๋วยเตี๋ยวหลอกจริงๆ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมไปช่วยเพื่อนทำงานถ่ายหนังที่มหาลัยตอนกลางคืน
ทีนี้ก็เกิดหิวขึ้นมา
ปกติที่กองถ่ายจะต้องมี "ข้าวกองถ่าย" ไว้ให้นักแสดงและทีมงานได้กินกันครับ แต่วันนั้นมันดันไม่มีนี่สิ...
ไอ้กระผมหิวมาก ก็เลยต้องตาลีตาเหลือกปั่นจักรยานไปหาของกิน
ทีนี้มันก็มาครับ
"ก๋วยเตี๋ยวหลอดมั้ยจ๊า~"
ผมหูผึ่ง
"ก๋วยเตี๋ยวหลอด ร้ออออนนนน ร้อนนนนนน อร๊อยยยยย อาหร่อยยยยยยย มาแล้วจ้า~"
เหมือนสวรรค์บันดาล พื้นที่กันดาลแถบหอพัก วันนี้มีรถก๋วยเตี๋ยวหลอดมาเยือน
แน่นอนว่าไม่รอช้าครับ รีบหักรถกลับในทันใด
ไอ้รถนั่นมันประกาศออกไมค์ได้ชวนหิวมากครับ
"เชิญครับเชิญ มาชิม ก๋วยเตี๋ยวหลอดจ้ะ"
"ก๋วยเตี๋ยวหลอด ร้ออออออนนนนน ร้อออนนนนนนนน อาร๊อยยยยยอาหร่อยยยยย มาแล้วจ้า~~~W
(คือไม่รู้จะอธิบายยังไง ไอ้คนขายแม่งลากเสียงยาวมากกกกกก แล้วนุ่มนวลพิลึกสะกดผมจนอยู่หมัด)
"เร่เข้ามาจ้า~~~ อาร๊อยยยยยอาหร่อยยยยยยยยยจ้า"
ผมจึงเข้าไปจัดมา1ชุด แล้วจึงรีบปั่นกลับกองถ่าย ส่วนเจ้าของร้านก็ยังไม่หยุด พูดต่อไป
"ก๋วยเตี๋ยวหลอดดดดด อาร๊อยยยย อาหร่อยยยยยยยยยจ้า~~ กุ้ยช่ายยยยย จากปากกกกกกน้ามมมมมก็มีน้าจ๊า~"
ในใจนึกเสียดาย ห่าเอ๊ย!มีกุ้ยช่ายขายด้วยก็ไม่รีบบอก แต่ปั่นมาไกลแล้วขี้เกียจกลับไป จึงรีบกลับมาเปิดกินที่กองถ่ายทันที
.
..
...
...
....
.....
......อย่าถามเลยครับว่ารสชาติมันเป็นยังไง....ดีนะที่กูไม่ได้ซื้อ กุ้ยช่ายมาด้วย 
edit @ 3 Mar 2008 20:04:30 by kaori_hero
